Ik ben getrouwd en moeder van drie gevoelige kinderen (4, 2 en 0 jaar) en jarenlang werkzaam geweest als coach, jeugdhulpverlener, (school) maatschappelijk werker. Op dit moment werk ik ook als beleidsadviseur.
In 2025 ben ik gestart met de opleiding tot holistisch kindertherapeut, met een specialisatie in hooggevoeligheid.
De combinatie van mijn professionele achtergrond, mijn eigen gevoeligheid en mijn ervaring als moeder liet mij voelen: dit is mijn pad. Ik mag kinderen en hun ouders gaan helpen om van hun hooggevoeligheid hun kracht te maken.
Zo is Praktijk Helder Voelen ontstaan — een plek waar kinderen en ouders mogen vertragen, voelen en weer in verbinding komen.
Lees hieronder mijn hele verhaal.
Het begin
Mijn oudste dochter was al onrustig in de buik. Ik vroeg mij vaak af of ze weleens zou slapen: zo druk gingen die beentjes heen en weer. Toen zij geboren was, waren we trots. We lieten haar door iedereen vasthouden. ’s Avonds hadden wij het zogenoemde ‘huiluurtje’. Vanaf 4 maanden waren we vaak uren bezig om haar in slaap te krijgen.
Vanaf maand 6 begon het slaaptekort ons bijna de kop te kosten. Mijn man gaf aan, ‘als er nu niets verandert, dan trek ik het niet meer’.
Onze dochter is gevoelig voor allerlei soorten prikkels: harde geluiden, kriebelende labels in kleding, natte kleding (moet meteen uit), geuren en aanrakingen. Ze neemt alles heel goed waar. Er waren vaak momenten waarop haar ‘emmertje’ vol was en zij begon met schreeuwen. Mijn emmer raakte ook steeds voller. Ik wilde er zijn, maar het lukte mij niet. Ik kon niet met deze emoties omgaan. Ik wist wel hoe ‘het hoorde’ (veiligheid bieden, reguleren, aanwezig zijn), maar dat is anders dan het ook daadwerkelijk kunnen doen. Zeker als je zelf gevoelig bent en nog niet altijd de ruimte of de juiste tools hebt.
Nu weet ik dat zij toen natuurlijk al zoveel last had van haar gevoeligheid en wij haar daar onvoldoende in zagen. Had ik toen al geweten wat ik nu weet, dan had ik haar wellicht minder vaak uit handen gegeven, meer beschermd in haar gevoeligheid.
Wat ik toen nog niet wist, maar nu heel helder voel, is dat mijn dochter niet alleen iets van míj vroeg als moeder — ze nodigde mij uit tot mijn eigen groei.
↓
❤️ Haar gevoeligheid legde mijn eigen lagen bloot.
❤️ Niet om mij tekort te laten voelen, maar om mij te laten inzien.
❤️ Om te leren voelen in plaats van volhouden.
❤️ Om aanwezig te zijn in plaats van overleven.
Wat begon als zoeken naar hoe ik haar kon helpen, werd uiteindelijk een reis naar binnen…
Mijn proces
Ik heb veel innerlijk werk gedaan en verschillende trajecten gevolgd, waaronder: spiegelwerk, systemisch werk, familieopstellingen, bewustzijnsdagen, reiki en NEI-sessies. Dit heeft mij niet alleen inzichten gegeven in wie ík ben, maar vooral geleerd om emoties te durven doorvoelen, te uiten en mijn eigen gevoeligheid te zien als kracht. Mijn kinderen hebben een moeder nodig die emotioneel beschikbaar is, een moeder die ‘gewoon’ kan zijn en met hen de emoties kan doorvoelen. Een ouder die in moeilijke situaties kan begeleiden, ondersteunen en kan reguleren.
Door het innerlijk werk ben ik bewust van mijn levensmissie en ben ik de opleiding tot holistisch kindertherapeut gaan volgen. Het holistisch werken sluit ook aan bij mijn denkwijze. Ik geloof sterk dat je de verschillende niveaus lichamelijk, emotioneel, mentaal, energetisch en systemisch — niet los van elkaar kunt zien. Kinderen zijn niet ‘lastig’ of ‘te veel’; zij communiceren via hun gedrag en emotie.
Ze spiegelen ons.
En wanneer zij zich veilig voelen, wachten ze niet op een moment dat het jou als ouder uitkomt, maar uiten ze wat gezien wil worden — precies op het moment dat het nodig is (én wanneer het voor jou als ouder ook gevoeld mag worden).